Zomer in Zeeland; ABM uitgelaten

De afgelopen dagen ben ik verschillende keren wezen vliegen. Het weer hier in Zeeland is veel te mooi om de Cessna binnen te laten staan in de hangar. En de bouwvak komt er aan. Dan hoop ik even op vakantie te gaan (niet met Snaideroairlines).

Verschillende mensen zijn mee gegaan met de ABM. Relaties, maar ook klanten die een keuken bij me hebben gekocht – en niet te vergeten: een dorpsgenoot die gewoonweg dol is op mee vliegen.

Vandaag bijvoorbeeld nog even wat luchtfoto's gemaakt bij de Schoone Waardin. Ik zag een paar visserschepen vissen. Altijd leuk om dat vanuit de lucht te zien.

Mijn broertje William vaart nog steeds op zo'n boot, dus wie weet heb ik 'm wel voor de lens gehad.

F27 in MSFS

Even een kort rondje gemaakt vandaag met de ABM. Het was mooi weer, dus de Cessna moest er even uit. Ze vliegt sinds 1957. En dat blijft best bijzonder: zo’n oud vliegtuig dat nog steeds gewoon mee doet.

Maar vandaag stond er ook iets anders op het programma. Niet in het echt, maar in de sim.

Mijn vliegmaat Sjaak is al sinds zijn jeugd weg van de Fokker F27. Heeft hij ooit ook mee gevlogen. Sjaak komt regelmatig simmen. Hij vroeg vaak of er geen Fokker F27 beschikbaar was. Sinds vandaag dus wel... Ik heb `m gelijk geïnstalleerd. Heb net dus m’n eerste "landing" met de F27 gemaakt.

In het echt stap ik in een Cessna met maar vier stoeltjes. De F27 heeft er wel tien keer zoveel. En waar de C172 nog steeds in productie is – met wat aanpassingen uiteraard – is de F27 inmiddels echt een museumstuk. De eerste vlucht was in 1955, en het werd het succesvolste West-Europese turboproppassagiersvliegtuig ooit.

Annual afgerond

Vandaag heb ik de ABM weer op kunnen halen bij Vliegwerk. Gelukkig geen bijzonderheden.

Even afgetankt, testvluchtje gedaan en de Cessna staat weer thuis in de hangar.

Gespot op Hilversum

Afgelopen woensdag was het weer eens zover. Het weerbericht beloofde gouden bergen, dus de afspraak stond: op naar Hilversum voor een heerlijk middagje vliegen.

Nu was het 's ochtends nog even billenknijpen met die mist. Maar zoals ze zeggen: na de middag begon het gelukkig op te klaren. Het werd geen perfect "kastelenweer", maar het was meer dan voldoende om legaal VFR te gaan vliegen.

En ik was niet de enige die er zo over dacht. Het leek wel of heel Nederland met een vliegbrevet het luchtruim had ontdekt! De sfeer zat er goed in, al had de verkeersleider op Amsterdam Info het er hoorbaar druk mee.

Maar goed, een gewone vlucht op een gewone dag is op zich natuurlijk niets bijzonders. Toch wil ik dit moment met jullie delen. Waarom? Omdat ik onderstaande foto wilde laten zien 😊.

Kees van Aggelen was bij geval op Hilversum en maakte deze prachtige plaat van mij (oké, de ABM) tijdens de landing. Dus bij deze: Kees, enorm bedankt voor de foto!

Kastelenweer in Februari

Vandaag weer even met de ABM weg geweest. Even rondje gevlogen na het werk, het was echt kastelenweer. Geen wolkje te zien.

Volgens het weerbericht komt er winters weer aan, dus fijn om toch nog even de ABM te hebben uitgelaten. Het is nu sunset rond zes uur, dus een rondje na het werk op zaterdag kan nog wel (mijn bedrijf sluit om 4 uur `s middags op zaterdag).

De passagier achterin had nog een video gemaakt van de landing. Ik heb het hier onder voor jullie ingesloten.

Dan nog even wat anders. Voor wie ook vliegt op MSFS. Probeer de Extra eens een keer. Leuk ding om bijvoorbeeld spins mee te oefenen. Dat doe ik immers in het echt nooit. Is eigenlijk best leuk om te doen.

Rondje rond het veld

Eigenlijk heb ik de gewoonte om elke week minstens 1 keer te vliegen. Dit voor het behoud van het vliegtuig. Enfin, vaker over gehad.

Dus als ik geen specifiek doel heb wordt het een rondje rond de kerk. Gisteren was het hier op Arnemuiden dankdag en was ik vrij. Mooie gelegenheid dus voor zo`n rondje rond de kerk.

Helaas was het weer nou niet echt wat je zegt ideaal (lage bewolking). Zodoende zat het rondje kerk er helaas niet in. Dus motor even warm gedraaïd en nog twee circuitjes gedaan. Dus rondjes rond het veld in plaats van rondje rond de kerk.

Echt warm worden doet de motor helaas niet. Heb een officieel plaatje gevonden om de koeling van de carter af te plakken, maar ook dat helpt niet echt. Ik denk dat ik net als afgelopen winter weer wat ducttape op de cowling ga doen.

Weer landen met AvGas op Oostende

Afgelopen weekend nog even met de ABM naar Oostende geweest (EBOS). De voorlaatste keer werd tijdens de nadering door ATC gevraagd of ik zeker weten geen AvGas aan boord had.

Met AvGas mocht je toen immers niet landen op Oostende. Deze keer werd er niet om gevraagd, dus vroeg ik hoe dat zat. Nou nu mag dat dus gewoon weer. Goed nieuws dus voor de mensen zonder MoGas STC.

Met de PH-ABM naar Brugge

Met de ABM maak ik nogal eens een rondje Rotterdam als afwisseling op het rondje rond de kerk hier in Zeeland. Zo had ik laatst nog een vluchtje voor de stichting Droomdag boven de Kuip.

Zodoende maakte iemand onlangs een grapje in de trant van "heb je een kortingskaart op Rotterdam of zo?". Nou nee dat niet. Maar veel klanten/relaties komen uit die richting.

Zo heb ik ook wel eens klanten uit Vlaanderen. En die mensen vinden het dan weer leuk om Gent of Brugge vanuit de lucht te bekijken.

Vandaag was het daarom weer `s tijd voor een rondje boven Brugge. Bovenstaande foto is van het stadscentrum daar.

Op de terugweg een beetje wind mee zodoende nog een leuke grondsnelheid van 143 knoopjes gepakt, best wel snel voor mijn vliegtuig.

Ken je de mop van de Beaver?

Een poosje terug schreef ik op het blog dat ik naar de Filipijnen zou gaan om o.a. te gaan vliegen met de Beaver.

Nou ken je de mop al van de Beaver? Die vloog niet. De Beaver was nog in onderhoud.

De eigenaar vond het nogal vervelend, maar volgende keer beter dus 😪. Heel eerlijk gezegd denk ik dat hij gewoon niet geloofde dat iemand echt helemaal vanuit Nederland naar hem toe zou komen om te gaan vliegen met de Beaver. Hij had de afspraak wel gemaakt maar had er gewoon niet op gerekend denk ik. Voor alle duidelijkheid; het was geen Filipino maar een Europeaan die getrouwd was met een Filipino.



Heb natuurlijk met het Filipijnen tochtje wel genoeg airmiles te pakken. Ik was dus niet heeeeeelemaal voor niets naar de Filipijnen gevlogen. Heb bovenstaande video gemaakt voor wie `t leuk vindt.

Inmiddels weer enkele weken in Nederland dus en ook de ABM weer verschillende keren uitgelaten.

De ABM heeft overigens recent weer nieuwe olie gekregen en een nieuw oliefilter. De komende 50 uur kan ik dus weer vooruit. Ik denk dat de volgende oliewissel gelijk met de annual is (voorjaar 2026).

Rondje Rotterdam met de ABM

Prachtig weer afgelopen zaterdag, dus de ABM weer even uitgelaten.

Rondje Rotterdam deze keer. Doen we eigenlijk best wel vaak, maar is gewoon een leuk rondje rond de kerk zeg maar.

Het is een rondje van ongeveer een uurtje vanaf Midden Zeeland, dus je ziet dan in 1 uur best wel veel.

Dus de Euromast, de Kuip en de Maasvlakte. Ook nog de bollenvelden meegepakt bij Flakkee.

In de buurt van het Noordereiland schrok ik wel even van een helicopter die onder me doorvloog. Ik had dit eigenlijk niet verwacht in de CTR van Rotterdam.

Ik vertrouwde er eigenlijk op dat ik wel gewaarschuwd zou worden voor ander verkeer om mij heen. De afstand zal denk ik wel 200ft zijn geweest, maar je schrikt toch als er opeens iemand onder je door blijkt te vliegen.

Op de radio had ik er wel wat van gezegd. Rotterdam Tower reageerde dat ze daar rondvluchten met helicopters.

Ik had er geen NOTAM of zo van gezien. Ook niets over gehoord over de radio. Achteraf bleek het een helicopter te zijn die daar was voor een marathon in Rotterdam.

Huisdier aan boord

Vandaag een keuken verkocht aan een klant voor een huis in Calpe (Spanje). Kastelenweer, dus kon het niet laten om ze te vragen of ze een rondje met de ABM wilden doen.

Klant had echter een hondje wat ze echt niet alleen op de grond wilden laten. Zodoende ging het beestje mee in de Cessna. Was gelijk z`n luchtdoop hahaha.

Had nog nooit met huisdier aan boord gevlogen, maar beestje vond het prima volgens mij.

Ik ben trouwens echt heel blij met de nieuwe starter. Gewoon knopje drukken en de motor loopt. Toch wel wat minder spannend als met de hand de motor starten. Maar wel veiliger in elk geval 😊.

Flamingo`s kijken vanuit de Cessna

Zoals jullie weten is de ABM een paar dagen bij Vliegwerk Holland in onderhoud geweest voor de jaarlijkse beurt.

Vandaag heb ik de Cessna weer opgehaald. Naast de gewone dingen die bij een onderhoudsbeurt horen hebben ze de startmotor vervangen. Ook is de accu vernieuwd.

Floris had nog het originele aluminium plaatje gevonden wat als afdekking voor de carter kan als het koud is. Ziet er wat netter uit als ducttape uiteraard.

Heb gelijk nog even met de ABM gevlogen, Maandag is immers mijn vrije dag.

Dat de startmotor is vervangen merk je wel. Je drukt het knopje in en hup de motor loopt gelijk. Wel veel fijner als met de hand proppen.

Mijn passagier vond het leuk om te controleren of er nog wel genoeg zeehonden waren. Dat was dus het geval.

Ik had op omroepzeeland gelezen dat de flamingo`s op het grevelingenmeer binnenkort zouden vertrekken naar Duitsland.

Zodoende hebben we gelijk ook maar even gecheckt of de flamingo`s al naar Duitsland waren vertrokken (nee dus). Om te voorkomen dat de roze vogels gestoord werden hebben we er extra ruim boven gevlogen. Nadeel is dan natuurlijk dat je de flamingo`s lastig kunt zien op een telefoon foto 😊.

Annual PH-ABM

Zoals jullie weten, is mijn Cessna momenteel in onderhoud bij Vliegwerk Holland. In een eerder bericht vertelde ik al dat ik hoopte/vermoedde dat de accu de oorzaak was van de startproblemen waar ik al een tijdje mee zat.

Helaas bleek dat niet het geval te zijn. Afgelopen woensdag ging het onderhoud echt van start. Vandaag kreeg ik een telefoontje van Bruno, een van de medewerkers van Vliegwerk, met het verzoek om naar het vliegveld te komen. Meestal is dat geen goed teken 😀.

Het startprobleem zat niet in de accu, maar in de starter. De starter was waarschijnlijk nog de originele, bijna 70 jaar oud dus! Helaas was deze niet meer leverbaar, dus er moest een nieuwe besteld worden. Gelukkig was er snel een moderne vervanger beschikbaar. In plaats van de ouderwetse trekstarter krijg ik nu een moderne startknop. Het voelt straks vast een beetje alsof ik in een moderne auto stap – haha!

De startproblemen waren niet alleen vervelend, maar ook onpraktisch, vooral als ik klanten aan boord had. Met de hand starten door de propeller aan te slingeren is natuurlijk niet echt professioneel, en het ziet er ook niet bepaald veilig uit.

Er zijn trouwens vliegtuigen waar sowieso geen starter is ingebouwd. Die moet je dus altijd met de hand starten. Vaak is dit voor het gewicht gedaan (bijvoorbeeld bij de Rutan VariEze van Dick Rutan).

Naast de startproblemen ervaar ik ook problemen met de olietemperatuur bij warmer weer. De olie wordt dan snel te warm, waardoor ik na de start direct moest klimmen om koudere lucht op te zoeken. Dat is op zich geen probleem, maar richting de Randstad wordt het lastiger omdat de A-airspace daar al vrij laag begint.

Gelukkig hebben ze bij Vliegwerk opnieuw naar dit probleem gekeken. Ze hebben nu een groter oliefilter gemonteerd, wat ervoor zou moeten zorgen dat de olie wat koeler blijft. Daarnaast hebben ze een soort isolatie aangebracht op de olieleiding op het stuk waar deze heel dicht bij de uitlaat zit. Dit zou moeten helpen om de temperatuur onder controle te houden, vooral tijdens de warme zomerdagen.

Bij temperaturen tussen de 15 en 25 graden heb ik gelukkig geen problemen (dat hebben we best vaak in ons land).

Waar waren we zonder duct tape? :-)

Vandaag weer gevlogen met de ABM. Kastelenweer maar nog steeds best koud. Heb dus de ventilatie openingen in de cowling wat verder afgeplakt.

Dit werkte dus prima. Eindelijk gaat de temperatuur van de olie meer naar een normale waarde. Heb er 45 minuten mee gevlogen en de temperatuur bleef op een gegeven moment stabiel op 200 graden (prima dus).

Ziet er wat minder profi uit, maar als het maar werkt.

Hoe dan ook. De PH-ABM is weer even uitgelaten. Passagier Sjaak maakte onderstaande video.

Nachtvliegen vanaf Rotterdam

Twee jaar terug had ik een stukje geschreven voor in het AOPA magazine over nachtvliegen.

Dus over het waarom en zo hoef ik het niet te hebben. Maar gisteren was het weer eens zo ver.

Een prachtige avond waarbij je goed op het zicht kon vliegen. Met de ABM vlieg ik natuurlijk vaak over Rotterdam, maar in het donker is het toch weer heel anders.

Ik had het er al vaak over gehad met Sjaak (vriend/klant/vliegmaatje/fotograaf), dus afspraak geprikt om met Willy te gaan vliegen.

Willy kan namelijk een vliegtuig op Rotterdam huren wat goed uitgerust is qua instrumenten. Nachtvliegen doe ik immers niet met de PH-ABM omdat ik dan niet terug kan landen op Midden Zeeland. Het vliegveld van Arnemuiden is in het donker gesloten voor vliegtuigen, vandaar.

Na het rondje over Rotterdam geland met instrument approach op baan 24. Op Midden Zeeland hebben we geen ILS, dus altijd wel leuk om dan toch mee te pakken.

Vooral voor Sjaak heel leuk dat het mooi weer was. Als dit niet het geval was geweest hadden we immers op een instrument vliegplan (zonder zicht) moeten vliegen en dan is er natuurlijk niet veel te zien van de stad.

Willy heeft een instrument rating, dus in geval van IMC (vliegcondities met onvoldoende zicht) hadden we altijd een plan-b.

Verslagje van Marcel

In mijn blogje van vorige week had ik het over Marcel, de Airworker die mee gevlogen heeft naar Shoreham.

We zijn immers met 2 vliegtuigen naar Shoreham gevlogen. Marcel met een C150 en ik in de PH-ABM.

Op Airwork heeft Marcel een verslagje gezet wat ik even 1-op-1 hier onder heb overgenomen. Vond het wel leuk om met jullie te delen. Zelfde tochtje maar weer ander perspectief. Hier komt `t ie dan;

Voor mij was de tocht dus iets langer dan voor @N2024 , om een heleboel redenen ;) Ik zal me iets meer op de techniek richten. Misschien vinden de andere aspiranten en low-timers dat interessant. Deze trip was voor mij, met nog geen 25 uur PIC in het log, een flinke uitdaging. Maar ook een unieke kans om, met een klein beetje advies hier en daar, een ervaring op te doen waar ik anders pas veel later aan toegekomen was.
Dus in plaats van de "100 dollar hamburger", een begrip in de Amerikaanse GA, gingen wij voor de...

100 quid ham and eggs

Voorbereiding
Een maand voor deze trip ging m'n "thuisbasis" dicht. Alle toestellen waar ik tot die tijd mee gevlogen had, gaan in de verkoop. Snif! Omdat ik deze zomer wel vaker wil vliegen, zonder telkens een checkvlucht, zocht ik een nieuw "vast" adres dicht bij huis. Dat werd Hilversum. Diezelfde kist neem ik vast nog wel een paar keer mee, nu ik hem beter heb leren kennen. Ouwe schoenen lopen tenslotte het lekkerst. Tegen het najaar wil ik op zoek naar andere opties. Zo'n C150 is een goeie timebuilder, met de nadruk op time, dus ik rekende op heel wat uurtjes. Skydemon rekende met C150M profiel 1:50 per leg naar Shoreham plus of min wind, en 50 minuten HV<>MZ, bij elkaar zo'n 5,5 uur. Allemaal cross-country, dus prima stukken voor time-building naar IR, zelfs volgens de FAA norm (>50 mijl).

In de thread van @BartFarmer had ik nét geschreven:
Wees niet diegene die een class A in vliegt omdat je iPad ermee kapt door de warmte of lege batterij... Met zo'n opmerking maak je Murphy natuurlijk wel wakker. Dus ik nam mee: autolader, 230V lader, UK reisstekker(!) en twee kleine powerbanks. En ik ging solo VFR zonder autopilot, dus zelfs bij een tablet crash wilde ik het liefst alles kant en klaar voor het grijpen hebben. Dus twee bundeltjes uitgeprinte SkyDemon briefing packs (1 per route) en een lijstje frequenties van VORs en NDB's mee. Dat laatste vooral voor de lol. Want hoewel er geen GPS in deze C150 zit: wél een werkende ADF uit het jaar kruik, en dito VOR. Met name in België en de UK kun je daar echt nog wat mee. Best grappig, al zal het op de lange duur wel verdwijnen.

Verder per leg twee alternates voorbereid. Tot het laatst bleef het wat spannend met het weer, want met name langs de kust zou het in de vroege morgen nog mistig kunnen zijn. Het zou vanuit het oosten opklaren, dus ik kon altijd terug als het tegenviel, zolang ik maar genoeg peut had.

EHHV - EHMZ
0600z open volgens de AIP, bleek in Hilversum te betekenen: dan beginnen we aan een uitgebreide baaninspectie. En die duurt ruim een half uur. Ook in overleg vooraf was er niets mogelijk: gewoon wachten. Het toestel zelf stond zoals beloofd volgetankt klaar, met de kluiten nat gras aan de wielen. Het was tenslotte de dag van het dauwtrappen. Twee stappen door het gras en je schoenen zaten vol. Oude schoenen - check!

Pas om 8:50 LT kon ik, na korte verwarring over de boordpapieren, eindelijk de TGA opstarten en wegwezen. Op dat moment stonden enkele METARs langs de kust nog op rood. In de verte zag ik wat plukken watten hangen onder mijn vlieghoogte van 2000 voet. Toen dacht ik... het zal mij benieuwen hoe ver ik kom. Maar het zou alleen maar beter worden, dus zolang ik strakblauwe lucht achter me had kon ik altijd terug. De prestaties van de C150 vielen wel wat tegen. Bij 2400rpm / 2250vt cruise, om de Schiphol TMA1 heen, zat er niet meer in dan 85kn indicated. Al met al dus toch een uur onderweg.

Midden-Zeeland was inmiddels VFR, al moest ik boven Noord-Beveland nog even om een verdwaalde wolk heen om Rudy de hand te kunnen schudden. Of... toch niet. Want omdat zijn flightplan inmiddels dreigde te verlopen, moest hij weg zodra ik landde. We konden alleen naar elkaar zwaaien.

Terwijl de ABM hoog boven het veld cirkelde om het eerste stuk samen op te kunnen vliegen, liet ik twee heren die lekker op een bankje in de zon zaten te wachten, mijn paspoort zien. Daarna even brandstof peilen (verbruik en reserves checken), de toren gevraagd of ik 's avonds mocht afrekenen en door: de motor is amper vijf minuten af geweest.

EHMZ - EGKA
Hier was het om te doen. Eén vlucht, drie landen, veel water, Schengen uit en vooral eh... veel water! Heus wel wetende dat de watertemperatuur eerder een probleem vormt dan mijn drijfvermogen, had ik voor de vorm een reddingsvest mee. Het maakt je in elk geval makkelijker te vinden in het water, zo'n grote gele kraag om. Liever bleef ik dus zo veel mogelijk binnen 'best glide' van de wal.

Je hoort ook wel eens "de motor weet niet dat ie boven water vliegt". Nou, ik ook niet, het eerste stuk. De oostkant van het Kanaal was namelijk voorzien van een dun, hoogpolig wit tapijtje.

En natuurlijk zou het verderop helder moeten zijn, maar... wat als dat nou niet zo is? Net toen ik begon te kijken voor een Engelse ATIS en te rekenen wat mijn "point of no return" was in gallons brandstof, zag ik een scherpe lijn waar de wolken ophielden. Op de foto zie je die al liggen. Daar voorbij vlogen we de rest van het kanaal opeens in prachtig helder weer. Dat bleef ongeveer de rest van de trip wel zo. Toch fijn als weersverwachtingen uitkomen. Toch heb ik nog een route gevlogen die wat dichter langs de Vlaamse/Franse kust lag. Die was 1 mijl langer dan rechtstreeks, maar gaf wat meer opties als er iets mis zou gaan.

Kort daarna... land in zicht! Onmiskenbaar Dover. Altijd fotogeniek. Ja ik weet het, de horizon scheef. De yoke had voorrang, om recht te houden...

Shoreham
Een uitdagend circuitje, hoger dan normaal en net even anders door de omringende heuvels. Nouja, uitdagend voor mij dan. Toen ik later, terwijl ik nog op verhaal aan het komen was, een opmerking maakte over de heuvels in en om het circuit, was de reaktie van Rudy slechts: "Mooi hè?". Ja, dat ook...

Eenmaal geparkeerd achter de rode ABM, dan eindelijk elkaar de hand geschud. Waarna we, bij gebrek aan Brits ontvangstcomité, maar meteen in het luchthavenrestaurant neerploften. Wat een gave reis en wat bijzonder om dit als PIC te doen! Elke verontschuldiging over mijn vertraging / traagheid werd weggewuifd: de reis is de bestemming. Dat werd een beetje ons motto, de rest van de dag.

Na enige verwarring ("cappuccino" klinkt blijkbaar erg als "cuppatea" vanuit Britse "confirmation bias") stond er uiteindelijk - naast de thee en een flinke cappo - vier maal Ham and Eggs met friet op tafel. Mission accomplished!

Daarna met de taxi naar Brighton. Leuke stad met heel andere bouwstijlen dan aan deze kant van het Kanaal. Je kijkt je ogen uit als je van Art Deco en andere klassieke bouwstijlen houdt - het bekende terminalgebouw is verre van de enige.

Maar ook aan dat moois kwam weer een eind. De taxi terug hadden we gelukkig ruim op tijd besteld, want die deed er een halfuur over om het vliegveld te bereiken. Op het vliegveld zelf was het ook druk, zowel aan de pomp als voor het holding point. Daar inmiddels drie toestellen achter de ABM, met ook nog wat verkeer in het circuit, duurde het wel even voordat ik in de lucht was.

EGKA - EHMZ
Gewoon hetzelfde stukkie andersom, maar wel wat hoger. We kregen van Oostende Approach FL50 toegewezen, wat op deze mooie dag neerkwam op een ruime 5500 voet. Dit keer was er nog minder gang in die C150 te krijgen. Regelmatig de 80kn indicated niet eens gehaald. Toch had ik de cruise power setting gedaan zoals de eigenaar hem adviseerde. Meer gasgeven? Nee, liever geen draaikolk in de tanks boven het Kanaal. De motor liep verder mooi regelmatig, alle meters in het groen, dus maar gewoon door. Het voelde meer alsof ik onderweg de wheelpants verloren was ofzo, of dat ik perongeluk met flaps vloog. Maar dat was niet zo - en wheelpants zaten er op de heenweg ook al niet op.

Toen ik dan uiteindelijk op EHMZ was, was de ABM al opgeruimd en zat de crew al lekker na te borrelen. En hoezeer ik ook toe was aan een (lucht)havenbiertje, ik moest nog door naar Hilversum, en rap een beetje. Dus vlot een nul-procentje weggeklokt en weer door. Dat doen we de volgende keer anders!

Er bleek trouwens nog 11 gallon in de tanks te zitten. Lekker zuinig. Nog steeds viel het kwartje niet. Rudy, die zelf een C150 gehad heeft, vond dat ik best wat meer gas kon geven. Met 2 1/2 uur brandstof in de tank voor een vlucht van (hopelijk) minder dan een uur, hoefde ik ook niet zuinig te doen, dus na een helaas wat haastig afscheid...

EHMZ - EHHV
Gas erop!
Terwijl ik om tien over zeven steil wegdraaide uit het circuit van Midden-Zeeland, vroeg ik de toren voor de zekerheid nog even of ze mijn vorige flightplan gesloten hadden. Dat was zo, en ze hadden zelfs Hilversum nog even gebeld dat ik er nog aan kwam. Top! Uiteindelijk sloot ik als laatste (maar niet enige) aan op left downwind voor 25. Even later zette ik, na een enigszins lange landing (Gras is flaps 30 beste @berggeit , niet 20 zoals op Frans asfalt...) en wat gemopper daarop vanuit de humeurige toren, om klokslag 20:00u LT de motor af voor de hangar. Mooi op tijd en de landing was vooraf betaald. Vanaf het terras was het hele gebeuren ook gevolgd o.a. door de eigenaar/instructeur, en daar gingen de duimen wél omhoog. "Prima landing".

Bij het invullen van de logboeken bleek dat ik over 4 legs 6:55 uur bij kon schrijven. Na het aftikken van een behoorlijk sommetje huur (maar wel allemaal waardevolle PIC uren) kon er dus wel een biertje af.

Wat een heerlijk weer, wat een mooie tocht. Rudy bedankt voor het initiatief en de gezelligheid!

Eerste vlucht van 2024

Op woensdagmiddag is mijn showroom gesloten, dus ga ik wel vaker vliegen. Vandaag was het woensdagmiddag, maar het was nogal aan het regenen.

Eind van de middag toch nog even een heel klein rondje gedaan vóór sunset samen met Nassim. Gelijk even de ABM afgetankt voor de Missing Man Formation van vrijdag as (dan is het afscheid van Ids).

De baan hier op Midden Zeeland is dankzij de overvloedige regen niet bepaald uitgedroogd. Het eerste stuk van de baan 27 is niet bruikbaar, de treshold is daarom iets verplaatst.

Zo erg als in het Nieuwsbericht over Arnemuiden staat is het gelukkig nog niet, dus ik heb mijn vliegtuig nog niet voorzien van drijvers.