Helaas bleek dat niet het geval te zijn. Afgelopen woensdag ging het onderhoud echt van start. Vandaag kreeg ik een telefoontje van Bruno, een van de medewerkers van Vliegwerk, met het verzoek om naar het vliegveld te komen. Meestal is dat geen goed teken 😀.
Het startprobleem zat niet in de accu, maar in de starter. De starter was waarschijnlijk nog de originele, bijna 70 jaar oud dus! Helaas was deze niet meer leverbaar, dus er moest een nieuwe besteld worden. Gelukkig was er snel een moderne vervanger beschikbaar. In plaats van de ouderwetse trekstarter krijg ik nu een moderne startknop. Het voelt straks vast een beetje alsof ik in een moderne auto stap – haha!
De startproblemen waren niet alleen vervelend, maar ook onpraktisch, vooral als ik klanten aan boord had. Met de hand starten door de propeller aan te slingeren is natuurlijk niet echt professioneel, en het ziet er ook niet bepaald veilig uit.
Er zijn trouwens vliegtuigen waar sowieso geen starter is ingebouwd. Die moet je dus altijd met de hand starten. Vaak is dit voor het gewicht gedaan (bijvoorbeeld bij de Rutan VariEze van Dick Rutan).
Naast de startproblemen ervaar ik ook problemen met de olietemperatuur bij warmer weer. De olie wordt dan snel te warm, waardoor ik na de start direct moest klimmen om koudere lucht op te zoeken. Dat is op zich geen probleem, maar richting de Randstad wordt het lastiger omdat de A-airspace daar al vrij laag begint.
Gelukkig hebben ze bij Vliegwerk opnieuw naar dit probleem gekeken. Ze hebben nu een groter oliefilter gemonteerd, wat ervoor zou moeten zorgen dat de olie wat koeler blijft. Daarnaast hebben ze een soort isolatie aangebracht op de olieleiding op het stuk waar deze heel dicht bij de uitlaat zit. Dit zou moeten helpen om de temperatuur onder controle te houden, vooral tijdens de warme zomerdagen.
Bij temperaturen tussen de 15 en 25 graden heb ik gelukkig geen problemen (dat hebben we best vaak in ons land).
