Recordpoging kortste vlucht :-)

Vandaag na het werk nog even snel twee keer de lucht in geweest met de ABM. Absoluut geen recordvluchten deze keer – de langste vlucht ooit staat op naam van een andere Cessna 172, zoals jullie eerder konden lezen. Snaidero Airlines is duidelijk niet van de long haul 😉.

Het eerste vluchtje ging met Sjaak en twee meisjes achterin, waaronder mijn dochter Lea. Altijd mooi om te zien hoe enthousiast zij is als ze mee mag. Daarna "moest" ik nog een rondje met een moeder en haar twee dochters. Twee korte vluchtjes boven Walcheren dus, maar met een hoop blije gezichten.

Bij de tweede start heeft Sjaak nog wat mooie foto's van de ABM gemaakt. Eén daarvan deel ik bij dit bericht.

Langste vlucht ooit

Vandaag wil ik het met jullie hebben over de langste vlucht ooit gemaakt in een propellervliegtuig. Tussen december 1958 en februari 1959 vlogen twee mannen maar liefst 64 dagen, 22 uur en 19 minuten non-stop in een Cessna 172. Een record dat vandaag de dag nog steeds staat.

Het verhaal begon in 1956, toen een ondernemer zijn hotel in Las Vegas wilde promoten. Robert Timm, een voormalig bommenwerperpiloot uit de Tweede Wereldoorlog, zag daar wel wat in. Hij wist de eigenaar van het Hacienda Hotel te overtuigen om een poging te financieren om het oude record voor duurvluchten te verbreken. Timm vond een Cessna 172 (registratie N9217B) en samen met een monteur besteedde hij een jaar aan het aanpassen van het toestel.

Dat klinkt misschien bekend in de oren: een Cessna 172. Precies hetzelfde type als mijn eigen PH-ABM. Natuurlijk zijn er ontzettend veel Cessna's gebouwd – het is tenslotte het meest geproduceerde vliegtuig ter wereld – maar het gaat hier specifiek om de Cessna 172 zonder letter. Vanaf 1960 kregen de toestellen namelijk een letter, zoals de C172A. De C172 zonder letter herken je aan de rechte staart (straighttail), de dichte achterkant (geen wrap around rear window) en de zescilinder RollsRoyce Continental O300 motor. Precies zo'n toestel als de mijne, die uit 1957 komt.

Om zo lang in de lucht te blijven, hadden Timm en zijn copiloot John Wayne Cook een ingenieuze methode bedacht om bij te tanken. Tweemaal daags kwam er een vrachtwagen met een brandstoftank en pomp naar een recht stuk afgesloten snelweg. De Cessna vloog op ongeveer 20 voet hoogte en liet met een elektrische lier een haak zakken om de slang te grijpen. Een van de piloten stond op een platform buiten de deur en stopte de slang in de buiktank. In totaal hebben ze 128 keer bijgetankt.

Na 39 dagen vliegen begaf de generator het. Ze hadden geen licht, geen verwarming en geen brandstofpomp meer. Met de hand pompten ze de brandstof over en soms moesten ze in het donker bijtanken, zonder maanlicht. Toch besloten ze door te vliegen zolang als mogelijk. Begin februari 1959 waren de bougies en verbrandingskamers zo vervuild dat klimmen moeilijk werd. Op 7 februari 1959 landden ze uiteindelijk. De verf op de banden werd gecontroleerd en er werden geen schuurplekken gevonden – ze hadden geen geheime landing gemaakt.

Timm en Cook moesten uit het toestel getild worden. De afstand die beide heren met de Cessna hadden afgelegd was ongeveer 240.000 kilometer (150.000 mijl), wat overeenkomt met ongeveer zes keer rond de aarde. Robert Timm overleed in 1976 en John Cook in 1995. Het Hacienda Hotel werd in december 1996 gesloopt. Maar hun record staat nu nog.

En het vliegtuig zelf? Dat is bestaat nog steeds! De N9217B hangt tegenwoordig aan het plafond boven de bagageband van Harry Reid International Airport in Las Vegas. Een mooi eerbetoon aan een record dat al meer dan 65 jaar standhoudt. Op dit vliegveld begon en eindigde de recordvlucht immers (toen heette het McCarran Field).

Mooi om te bedenken dat zo'n bijzondere prestatie is neergezet in exact hetzelfde type vliegtuig als waarmee ik hier boven Zeeland rondvlieg. De PH-ABM is dan misschien geen recordbreker, maar het is wel een directe nakomeling van een waar stukje luchtvaartgeschiedenis.

Snaideroairlines

Na wat ontstuimig weer eerder deze week was het vandaag weer eens een mooie vliegdag. Na het werk dus nog gauw even een rondje wezen ABM-en.

Gewoon het normale rondje rond de kerk van Snaideroairlines. Geen gekke dingen maar fijn om er even tussen uit te zijn.

Sjaak maakte mooie foto`s en een paar daar van deel ik dus bij dit berichtje.

Zeeuwse Vliegdagen 2026 - 2

Na een nacht met een heel klein beetje regen op het Arnemuidse vliegveld was het op zaterdag ietwat kouder. Perfect vliegweer voor mij, dus ik kon wat langer met de ABM weg als gisteren.

Het hoogtepunt van de dag was voor mij de komst van de vier Fokker S11's van de Stichting Fokker Four. Prachtig om die klassiekers in formatie te zien. Het werd nog specialer toen een klant langs kwam die familie blijkt te zijn van niemand minder dan dé Anthony Fokker. Die link had ik wel gelegd toen ik zijn keuken verkocht, maar nooit gedacht dat het échte familie was. Hij kon dus mooi op de foto bij een echte Fokker!

Ook de Sukhoi 26 en de Beech Staggerwing waren een lust voor het oog. Twee totaal verschillende vliegtuigen, maar ze vlogen wel in formatie over het veld. Het was geen officiële airshow, maar de piloten deden duidelijk hun best voor het publiek dat immers entree had betaald. Een mooie low-pass over de baan hoort er dan gewoon bij, toch?

Door de ietwat koelere temperatuur kon ik zelf ook wat langer vliegen. Ik heb drie relaties meegenomen. Eerst een klant uit Sint Laurens. Vervolgens een klant uit Arnemuiden. En tenslotte nog een klant uit Battenoord. #thankyouforflyingsnaideroairlines, ik had nog meer mensen die langs kwamen omdat ze mee wilden vliegen maar dat wordt dan een andere keer.

Tijdens de tweede vlucht vloog Nassim naast me in zijn Grumman, met Sjaak als fotograaf. Sjaak maakte wat mooie foto's en video's met zijn telefoon, waarvan ik er één bij dit bericht heb gezet. Hij zei wel dat hij het nog eens over wil doen bij "beter weer". Tja, is het ook nooit goed! Ik was al blij dat het was afgekoeld.

De derde vlucht was wat langer. De mevrouw (Ingrid) was al eerder mee geweest. Haar man had van tevoren gezegd dat hij absoluut niet wilde vliegen. Op een of andere manier wist Ingrid hem te overtuigen om toch te gaan vliegen. Achteraf vond hij het geweldig! Hij zei dat hij in jaren niet zoiets leuks had gedaan. En daar doe je het precies voor. Ingrid maakte ook nog een prachtige foto van zeehondjes, die deel ik ook bij het bericht.

Zeeuwse Vliegdagen 2026 - 1

De afgelopen dagen stonden in het teken van de Zeeuwse Vliegdagen op Midden-Zeeland. Daar zijn we expres vroeg voor teruggekomen van vakantie, en het was het meer dan waard. We waren er beide dagen bij, maar vrijdag was voor mij persoonlijk de absolute topper, ondanks – of misschien juist dankzij – de tropische temperaturen.

Vooral mijn dochter Lea (7 jaar) heeft zich opperbest vermaakt. Ze heeft ontelbare rondjes gedraaid in de draaimolen, het springkussen onveilig gemaakt en haar slag geslagen bij de kramen: een paar gave vliegtuigmodellen én een nieuwe pilotenjas. Die was ook nodig, want de vorige werd een beetje krap.

Maar goed, het draait natuurlijk om het vliegen. En wat was er veel te zien! De Chinook en Apache van defensie vond ik heel spectaculair. Ik ben zelf meer van de General Aviation, maar ik moet toegeven: die helikopters zijn indrukwekkend. De ThunderYaks maakten ook veel indruk met hun vermogen.

Tussen al het spektakel door zag ik ook iets vertrouwds: een Duitse Cessna 172 straighttail uit 1959 (D-EROQ). Eigenlijk hetzelfde model als mijn eigen PH-ABM. Ik kon het niet laten om even te vragen hoe zij omgingen met het warme weer. Hun antwoord was verrassend simpel: ze negeren de olietemperatuurwijzer min of meer. Die stond continu in het rood, maar dat vonden ze geen probleem. Zij waren op weg naar een vliegveld bij Londen.

Zelf ben ik een stuk voorzichtiger. Ik heb op vrijdag maar twee korte vluchtjes van 20 minuten gemaakt om de motor niet te oververhitten. En ik zag dat ook de nieuwere Cessna's van de rondvluchten een poosje aan de grond bleven. Het was simpelweg te warm.

Mijn eerste vluchtje was met Peter, een klant uit Middelburg die al vaker meevloog. Hij had zijn rode Cobra meegenomen, die moest natuurlijk even op de foto met de PH-ABM. Het tweede vluchtje was met een jonge gast, de zoon van iemand van de Ondernemersvereniging uit Arnemuiden. Hij wilde graag met zijn moeder een rondje vliegen in de ABM. Een kort, maar heel gezellig vluchtje in de avondzon.

Het zou te ver gaan om elk vliegtuig te noemen, maar de Magni Gyrocopter uit Ursel was wel een bijzondere verschijning. Ik had er onlangs nog een paar gezien op Popham, maar nu kon ik er eens rustig omheen lopen en met de eigenaar praten. Hij liet vol trots zien wat je er allemaal mee kunt.

En als klap op de vuurpijl gingen er aan het einde van de vrijdag nog drie luchtballonnen weg vanaf het veld. Een perfect slot van een mooie, warme dag.

Bezoek Popham (EGHP)

Afgelopen zaterdag was er een Fly-In op Popham (EGHP). Deze was eigenlijk bedoeld voor Franse vliegtuigen en dan Jodel in het bijzonder.

We zijn er geweest. Mooi weer, druk bezocht en ook gezellig.

Naast Jodel dus ook nog andere types/merken vliegtuigen gezien. Naast vliegtuigen waren er ook Gyrocopters trouwens (daar werd ook mee gevlogen).

Hoe dan ook. Ik zag bijvoorbeeld een TB9 Tampico, twee Yak52`s, verschillende Cessna`s en ook Robins (maar die laatste 2 zie je op Zeeland natuurlijk dagelijks). Op Popham kwam ik echter een zeldzame Gardan Minicab tegen (had nog nooit eerder zo`n vliegtuig gezien).

Zomer in Zeeland; ABM uitgelaten

De afgelopen dagen ben ik verschillende keren wezen vliegen. Het weer hier in Zeeland is veel te mooi om de Cessna binnen te laten staan in de hangar. En de bouwvak komt er aan. Dan hoop ik even op vakantie te gaan (niet met Snaideroairlines).

Verschillende mensen zijn mee gegaan met de ABM. Relaties, maar ook klanten die een keuken bij me hebben gekocht – en niet te vergeten: een dorpsgenoot die gewoonweg dol is op mee vliegen.

Vandaag bijvoorbeeld nog even wat luchtfoto's gemaakt bij de Schoone Waardin. Ik zag een paar visserschepen vissen. Altijd leuk om dat vanuit de lucht te zien.

Mijn broertje William vaart nog steeds op zo'n boot, dus wie weet heb ik 'm wel voor de lens gehad.