Eén van de leuke dingen die je met een vliegtuig kunt doen is cloud surfen. Dus "surfen" op de wolken, toen ik als klein kind met Ids Leemans mee mocht vliegen met de PH-VBI vond ik het al fantastisch. Alle omstandigheden moeten voor cloud surfen wel mee zitten. De wolken, de zon en om het vastleggen moet je natuurlijk je camera bij hebben. Nu is dat bij mij vaak het probleem.
Het mooiste is natuurlijk om zo dicht mogelijk op de wolk te zitten, dus nét er boven of er naast. In de wolken mag VFR niet, dicht op de wolken mag trouwens alleen in klasse G airspace (clear of clouds) en dan moet je natuurlijk nog steeds goed je verstand gebruiken.
Hieronder een leuke video van iemand anders (niet van mezelf dus) die met een Fokker 50 aan het cloud surfen was.
Zoals hierboven al aangegeven moet je bij cloud surfen altijd wel goed opletten dat je het legaal en veilig houdt. Daarnaast is het bijvoorbeeld niet in elk land legaal om VFR on top te vliegen. Gelukkig vliegt de N2024 niet alleen in Nederland rond...
zondag 17 februari 2008
Cloud surfen / in de wolken met de Cessna
Labels:
cessna,
cloud surfen,
fokker 50.,
ph-vbi
Locatie:
Nederland
maandag 16 april 2007
Met Ezra naar Oostende
Vandaag ben ik met Ezra weer eens naar Oostende (EBOS) gevlogen met de N2024. Wel leuk voor hem maar onderweg slaapt hij het grootste stuk. Mooi weer gehad. Midden Zeeland naar Oostende was totaal 40 minuten (incl. starten en landen).
Labels:
cessna 150,
ebos,
n2024,
oostende
maandag 26 maart 2007
Met de Cirrus naar Italië vanaf Rotterdam
Al lang over gehad maar nu is het eindelijk zover, voor het eerst zelf naar Italië vliegen. Een klant van me gaat mee naar de Snaidero keukenfabriek in Udine. Omdat het de eerste keer is dat ik zelf naar Italië vlieg heb ik Leo gevraagd (de instructeur die me ooit aan een brevet heeft geholpen) om mee te gaan.
Leo adviseert om IFR (dit wilt zeggen door ATC "gecontroleerd/geleid" vliegen i.p.v. op het zicht) over de Alpen heen te gaan. Zelf heb ik geen instrument rating, dus daarom heb ik ook Leo nodig. Ook is mijn kist niet IFR en daarom is besloten om met een gehuurde Cirrus SR22 te gaan. Via het Airwork forum heb ik van te voren ook wat advies ingewonnen, één van de forummers nam contact op met me en gaat als passagier achterin mee (heb namelijk plaatsen over in de Cirrus).
Het weer is prachtig in Nederland, maar bij de Meteo komen we er achter dat het in Italië wat minder is. Best grote gebieden met known icing (ijsvorming op het toestel). Deze Cirrus heeft de-icing aan boord, maar is niet FIKI (Flight Into Known Icing / legaal door known icing vliegen). Het is een vlucht van 4 uur, in 4 uur kan er nog een hoop veranderen en we vertrekken toch met een mogelijke tussenstop in Oostenrijk in het achterhoofd (als weer in Italië niet verbetert).
We vertrekken vanaf Rotterdam Zestienhoven, de Cirrus is daar gestationeerd en het is ook dichterbij voor zowel Leo als mijn klant. De Cirrus gaat echt als de brandweer, snel en ook nog eens erg makkelijk vliegen want er zit een hele handige AP (automatische piloot) op. Deze keer vlieg ik dus niet huisje boompje beestje maar geeft ATC instructies. Komt best onvoordelig uit zo, de route loopt een heel stuk om door Duitsland, balen want dat kost veel tijd en brandstof. Leo zegt dat we en-route misschien nog een paar legs mogen veranderen zodat we niet zo ver om hoeven te vliegen. Is wel te hopen (heb anders veel te weinig peut aan boord en moet eerder naar beneden om te tanken).
Eenmaal aan het kruisen (dus niet meer aan het klimmen) voelt Leo wat lichtjes trillen in de kist. Zelf heb ik het niet zo in de gaten, ben m`n eigen "oldtimer" Cessna gewend, daar trilt wel vaker wat. Motormanagement (echt super in zo`n Cirrus) geeft niets vreemds aan, maar Leo heeft er een akelig gevoel over. Leo vliegt heel vaak op deze Cirrus, dus hij kan het weten. We beslissen om een voorzorgslanding te maken en terug te keren naar Rotterdam.
Op Rotterdam aangekomen staat er een brandweerwagentje klaar als ik kom landen, maar er is natuurlijk niets aan de hand. M`n klant en ik gaan als een speer met de Saab naar Italië (heb nog nooit zo hard gereden). Onderweg horen we dat er niets met de Cirrus aan de hand was. Het neuswiel bleef draaien tijdens het kruisen, bij de klim stond het stil. Door het draaien van het neuswiel ging het trillen. Probleem was dus snel verholpen. Volgende keer beter.
Leo adviseert om IFR (dit wilt zeggen door ATC "gecontroleerd/geleid" vliegen i.p.v. op het zicht) over de Alpen heen te gaan. Zelf heb ik geen instrument rating, dus daarom heb ik ook Leo nodig. Ook is mijn kist niet IFR en daarom is besloten om met een gehuurde Cirrus SR22 te gaan. Via het Airwork forum heb ik van te voren ook wat advies ingewonnen, één van de forummers nam contact op met me en gaat als passagier achterin mee (heb namelijk plaatsen over in de Cirrus).
Het weer is prachtig in Nederland, maar bij de Meteo komen we er achter dat het in Italië wat minder is. Best grote gebieden met known icing (ijsvorming op het toestel). Deze Cirrus heeft de-icing aan boord, maar is niet FIKI (Flight Into Known Icing / legaal door known icing vliegen). Het is een vlucht van 4 uur, in 4 uur kan er nog een hoop veranderen en we vertrekken toch met een mogelijke tussenstop in Oostenrijk in het achterhoofd (als weer in Italië niet verbetert).
We vertrekken vanaf Rotterdam Zestienhoven, de Cirrus is daar gestationeerd en het is ook dichterbij voor zowel Leo als mijn klant. De Cirrus gaat echt als de brandweer, snel en ook nog eens erg makkelijk vliegen want er zit een hele handige AP (automatische piloot) op. Deze keer vlieg ik dus niet huisje boompje beestje maar geeft ATC instructies. Komt best onvoordelig uit zo, de route loopt een heel stuk om door Duitsland, balen want dat kost veel tijd en brandstof. Leo zegt dat we en-route misschien nog een paar legs mogen veranderen zodat we niet zo ver om hoeven te vliegen. Is wel te hopen (heb anders veel te weinig peut aan boord en moet eerder naar beneden om te tanken).
Eenmaal aan het kruisen (dus niet meer aan het klimmen) voelt Leo wat lichtjes trillen in de kist. Zelf heb ik het niet zo in de gaten, ben m`n eigen "oldtimer" Cessna gewend, daar trilt wel vaker wat. Motormanagement (echt super in zo`n Cirrus) geeft niets vreemds aan, maar Leo heeft er een akelig gevoel over. Leo vliegt heel vaak op deze Cirrus, dus hij kan het weten. We beslissen om een voorzorgslanding te maken en terug te keren naar Rotterdam.
Op Rotterdam aangekomen staat er een brandweerwagentje klaar als ik kom landen, maar er is natuurlijk niets aan de hand. M`n klant en ik gaan als een speer met de Saab naar Italië (heb nog nooit zo hard gereden). Onderweg horen we dat er niets met de Cirrus aan de hand was. Het neuswiel bleef draaien tijdens het kruisen, bij de klim stond het stil. Door het draaien van het neuswiel ging het trillen. Probleem was dus snel verholpen. Volgende keer beter.
Labels:
airwork,
cirrus sr22.,
italië,
rotterdam
maandag 8 januari 2007
Met de Cessna naar Seppe
Vandaag moest ik een kookplaat ophalen in Seppe (EHSE) van een klant die daar in de buurt woont, klant wilde gelijk even boven hun eigen huis vliegen. Geen probleem natuurlijk.
Labels:
cessna 150,
n2024,
seppe
Locatie:
Seppe, Bosschenhoofd, Nederland
maandag 3 juli 2006
Ander onderkomen voor de N2024.
Sinds dat ik m`n kist heb staat hij altijd binnen gestald in een hangar op Midden Zeeland. Het probleem met stalling is echter dat er altijd wat is, dan wilt de verhuurder van je af omdat hij de ruimte zelf weer nodig heeft. Dan moet je er uit omdat de hangar is verkocht en de nieuwe eigenaar z`n eigen vliegtuigen er in wilt. Of sta je ergens gestald en zit er spontaan een deuk in je toestel zonder briefje er bij wie het gedaan heeft. Daarom heb ik maar zelf een hangar gekocht, m`n eigen Cessna gaat er in staan. Ook kan ik er wel eens wat dingen organiseren met klanten en zo. Ik ben wel erg blij met m`n eigen plekje.
Labels:
cessna 150,
hangar,
midden zeeland,
n2024
maandag 11 juli 2005
Aangehouden in Frankrijk
Vandaag ben ik samen met een vriend naar Frankrijk gevlogen. We zijn geland op LFAC, het vliegveld van Duinkerken/Calais. Heb vanaf Midden Zeeland 1 uur en 10 minuten gevlogen.
Nadat ik had betaald en weer terug wilde vliegen werd ik aangehouden door een aantal douaniers. Ik mocht niet vertrekken en mijn kist werd gecontroleerd of ik geen smokkelwaar aan boord had. OK, so far so good. De heren vonden geen typeplaatje op het toestel (nu weet ik dat dit onder de bestuurdersstoel zit), hiermee wilden ze controleren of het geen gestolen vliegtuig was.
Vervolgens moesten ze de papieren zien. OK, geen probleem. Alleen toen ging het fout. Ik praat geen woord Frans en de heren laten me niet gaan.
Na verloop van tijd komen er wat meer mensen bijstaan en ik begrijp dat ze denken dat ik met mijn kist uit Amerika over ben gevlogen. Er staat immers een Amerikaanse registratie (N-reg) op. Ik heb een Nederlands paspoort dus ik heb het vliegtuig hier ingevoerd. Of ik met ze mee wil gaan om de BTW te betalen!
Affijn, de tijd ging langzaam en inmiddels werd het vliegveld IFR (door mist kon ik niet meer vertrekken). Na een uitgebreide onderhandeling werd afgesproken dat ik de aankoopnota incl. B.T.W. moest doorfaxen naar Frankrijk zodra ik weer terug in Nederland was. Als ik dat binnen 3 dagen zou doen dan zou het akkoord zijn.
OK, opgelost. Weer werd nog slechter, nu was het veld eigenlijk pas echt IFR. Maar ok, dit werd op z`n Frans opgelost. Het veld werd Special VFR en kon weer vertrekken terug naar Midden Zeeland. Ben maar VFR on top terug gevlogen, bij Breskens brak het weer helemaal open en was het weer prachtig weer.
Heb me plechtig voorgenomen om NOOIT meer naar dit vliegveld (Calais dus) te gaan. Wat een rot ervaring, ik ben geen crimineel en zo wil ik ook niet behandeld worden.
Nadat ik had betaald en weer terug wilde vliegen werd ik aangehouden door een aantal douaniers. Ik mocht niet vertrekken en mijn kist werd gecontroleerd of ik geen smokkelwaar aan boord had. OK, so far so good. De heren vonden geen typeplaatje op het toestel (nu weet ik dat dit onder de bestuurdersstoel zit), hiermee wilden ze controleren of het geen gestolen vliegtuig was.
Vervolgens moesten ze de papieren zien. OK, geen probleem. Alleen toen ging het fout. Ik praat geen woord Frans en de heren laten me niet gaan.
Na verloop van tijd komen er wat meer mensen bijstaan en ik begrijp dat ze denken dat ik met mijn kist uit Amerika over ben gevlogen. Er staat immers een Amerikaanse registratie (N-reg) op. Ik heb een Nederlands paspoort dus ik heb het vliegtuig hier ingevoerd. Of ik met ze mee wil gaan om de BTW te betalen!
Affijn, de tijd ging langzaam en inmiddels werd het vliegveld IFR (door mist kon ik niet meer vertrekken). Na een uitgebreide onderhandeling werd afgesproken dat ik de aankoopnota incl. B.T.W. moest doorfaxen naar Frankrijk zodra ik weer terug in Nederland was. Als ik dat binnen 3 dagen zou doen dan zou het akkoord zijn.
OK, opgelost. Weer werd nog slechter, nu was het veld eigenlijk pas echt IFR. Maar ok, dit werd op z`n Frans opgelost. Het veld werd Special VFR en kon weer vertrekken terug naar Midden Zeeland. Ben maar VFR on top terug gevlogen, bij Breskens brak het weer helemaal open en was het weer prachtig weer.
Heb me plechtig voorgenomen om NOOIT meer naar dit vliegveld (Calais dus) te gaan. Wat een rot ervaring, ik ben geen crimineel en zo wil ik ook niet behandeld worden.
Labels:
calais,
cessna 150.,
duinkerken,
lfac,
n2024
zondag 26 juni 2005
Vliegveld Midden Zeeland op oude foto`s.
Als klein ventje liep ik al rond op Midden Zeeland, verschillende mensen lieten me daar toen vliegen zoals Ids Leemans met zijn Cessna 150 Aerobat (de PH-VBI). Later toen ik "oud" genoeg was om vliegles te nemen ben ik daarom ook gaan lessen op de PH-VBI. Toen ik zover was dat ik een vliegtuig kon betalen was de PH-VBI er niet meer (verkocht naar Spanje) en heb ik met de N2024 andere Cessna 150 gekocht (geen Aerobat maar een gewone Commuter).
Ook Carlo Englebert (van Flexair) ging met mij vliegen, maar om nou ook een Dornier 228 te kopen gaat natuurlijk nogal ver :).
Flexair vloog toen regelmatig tussen Midden Zeeland en het toen gloednieuwe London City Airport. Hiervoor gebruikten ze bovenstaande Dornier 228.
Meer foto`s van Midden Zeeland van vroeger heb ik op deze pagina gezet.
Carlo is de man die onder de prop staat (links), z`n secretaresse Immy staat rechts van `m. Immy`s broer is een van de eerdere eigenaren van mijn N2024. Hij (William) heeft o.a. m`n kleppendekseltjes nog `s een kleurtje gegeven (ze zijn nog steeds groen).
Ben Jacobs (hij werkte toen bij BASE) was ook de beroerdste niet. Als jochie van 12 ben ik voor tien gulden (!) heen-en-weer gegaan van Rotterdam naar Groningen (Eelde). Wel een leuke om met de N2024 nog eens overnieuw te doen, al zal ik met € 4,54 niet ver komen.
Ook Carlo Englebert (van Flexair) ging met mij vliegen, maar om nou ook een Dornier 228 te kopen gaat natuurlijk nogal ver :).
Flexair vloog toen regelmatig tussen Midden Zeeland en het toen gloednieuwe London City Airport. Hiervoor gebruikten ze bovenstaande Dornier 228.
Meer foto`s van Midden Zeeland van vroeger heb ik op deze pagina gezet.
Carlo is de man die onder de prop staat (links), z`n secretaresse Immy staat rechts van `m. Immy`s broer is een van de eerdere eigenaren van mijn N2024. Hij (William) heeft o.a. m`n kleppendekseltjes nog `s een kleurtje gegeven (ze zijn nog steeds groen).
Ben Jacobs (hij werkte toen bij BASE) was ook de beroerdste niet. Als jochie van 12 ben ik voor tien gulden (!) heen-en-weer gegaan van Rotterdam naar Groningen (Eelde). Wel een leuke om met de N2024 nog eens overnieuw te doen, al zal ik met € 4,54 niet ver komen.
Abonneren op:
Posts (Atom)